สรรพสิ่งล้วนต้องร่วงโรยไปตามกาลเวลา แต่เรื่องราวการเดินทางของข้าจะยังคงถูกจดจำไปอีกนานแสนนาน
มีธุระอันใดกับข้าหรือ?
มาเถิด เรามาเขียนเรื่องราวบทใหม่ด้วยกัน
หืม… บางทีข้าควรนำหนังสือมาด้วยสักเล่ม
เจ้าช่างไร้มารยาท… ทิ้งข้าไว้คนเดียวแล้วไปไหนกันนะ…
นี่สินะความรู้สึก… ข้าไม่เคยรู้เลยว่าการรอคอยจะน่าเบื่อขนาดนี้
ระหว่างที่รอ ฉันควรเขียนเรื่องให้เด็กเป็นตัวเอกสักเรื่อง ชื่อเรื่องคือ... ‘ท่านหัวหน้าผู้เกียจคร้านกับมังกร’ คงจะดี
แรงบันดาลใจกำลังจะมา ขออยู่คนเดียวสักครู่ได้ไหม?
โอ้… เจ้าช่างเป็นเด็กซุกซนเสียจริง
พวกเขากล่าวว่าความเจ็บปวดสร้างสรรค์งานศิลปะ ช่างไร้สาระสิ้นดี ความทุกข์ทรมานเพียงอย่างเดียวไม่อาจสร้างอะไรได้เลย
พวกเขากล่าวว่าการเดินช่วยกระตุ้นความคิด ดังนั้น... เจ้าอยากไปเดินเล่นกับข้าไหม?
หืม... ข้าควรจะเริ่มงานชิ้นต่อไปแล้วนะ อะไรจะจุดประกายมันได้ในครั้งนี้กันนะ?
เจ้าดูเหนื่อยล้าเหลือเกิน มาพักศีรษะบนตักข้า ให้ข้าฟื้นฟูพลังให้เจ้าเอง
อืม… หากเจ้าว่าง เหตุใดไม่ไปเดินเล่นหาแรงบันดาลใจใหม่ๆ กับข้าเล่า?
เจ้าคือดาวตก… การดำรงอยู่ของเจ้าอาจสั้น แต่ไม่มีสิ่งใดในท้องฟ้ายามค่ำคืนจะส่องประกายงดงามกว่าเจ้าอีกแล้ว
นี่มันอะไรกัน… อื้มม์ ทำต่อไปสิ
อื้มม์… มันดีขนาดนั้นเลยหรือ…?
เห็นอะไรตรงนั้นไหม?
เจออะไรที่น่าสนใจไหม?
ข้าหวังว่าเจ้าจะไม่ปฏิบัติต่อสตรีทุกคนอย่างอ่อนโยนเช่นนี้?
ทำได้ดีมาก ข้าภูมิใจในตัวเจ้า
เจ้าทำงานหนักเพื่อข้ามากจริงๆ
ข้าได้แรงบันดาลใจสำหรับเรื่องราวต่อไปแล้ว ต้องขอบใจเจ้าจริงๆ
ข้าอาจจะใช้พลังมากเกินไปหน่อยสำหรับบทบาทเล็กๆ พวกนี้
แย่แล้ว เยอเองก็แก่ลงแล้วเหรอ?
ข้าอาจจะใช้พลังน้อยเกินไปหน่อย…
จะขยับหน่อยไหม?