ฉันชื่อคาเนลเรีย ลิสรา ขอให้ลืมเรื่องที่ฉันเป็นสาวใช้ของคาดูลสควัร์ไปได้ เพราะการพบกับท่านผู้บัญชาการครั้งนี้… ฉันเป็นเพียงคนธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้น
ครับ คุณเรียกผมหรือครับ?
ฉันเพียงแต่มองดูเท่านั้น… ฮึ ฮึ ความรู้สึกใหม่เลยนะ
โปรดรอจนกว่าท่านจะกลับมาครับ
(เสียงร้องเพลงเบาๆ) หรือ (ร้องเพลงเบาๆ)
เมื่อไหร่... จะกลับมาหรือคะ?
ชาที่จะดื่มกับท่านผู้บัญชาการ... ฉันต้องเตรียมไว้ล่วงหน้าสักหน่อยแล้ว
ฉันจะรอที่นี่ครับ การรอคอยนั้นเป็นสิ่งที่ฉันคุ้นเคยมาแล้ว
ไม่ต้องกังวลไปหรอก สองครั้งนี้… ฉันจะไม่หนีไปแน่นอน
ในระหว่างที่ดิฉันไม่อยู่ บรรยากาศของ Candle Square เปลี่ยนไปมากเลยนะคะ …คิดถึงบรรยากาศตอนนั้นหรือเปล่าคะ? ฮุฮุ ก็ไม่เชิงนะคะ จะบอกว่าไม่เลยก็คงไม่ได้สินะคะ
ผู้ที่ปรารถนาท้องฟ้าและติดปีกขี้ผึ้ง สุดท้ายก็ถูกดวงอาทิตย์กลืนกินและร่วงหล่นลงมา ฮุฮุ… ฉันก็สงสัยเหมือนกันว่าปลายทางของนิรันดร์ที่ฉันปรารถนานั้นจะมีอะไรอยู่
สำหรับเบล มันเป็นเรื่องที่เศร้าเท่านั้น ฉันต้องมองดูการพยายามของฉันเท่านั้น และต้องปฏิบัติหน้าที่แทนเขา บางที… ฉันคงไม่มีวันจำเขาได้ว่าเป็นพี่สาวที่ดี
เวลาที่ใช้ในห้องแคนเดิลสแควร์นั้นเป็นความทรงจำที่มีค่าสำหรับฉัน เวลาเหล่านั้นเพราะว่า… ฉันจึงสามารถอยู่ที่นี่ได้
…บางทีเขาอาจเป็นคนที่จะสำเร็จความปรารถนาที่ฉันรอคอยมานาน …ฟุ ฟุ นั่นแค่พูดคิดเพียงอย่างเดียวนะ
ถ้าอยู่เคียงข้างท่านผู้บัญชาการ บางครั้งฉันอยากจะปล่อยตัวเองให้หลวม ว่าแต่วันนั้น… อาจจะมาถึงวันหนึ่งที่ฉันจะได้แสดงท่าทีแบบนั้นให้ท่านเห็นจริงๆ ก็ได้นะ
…ได้รับความช่วยเหลือจากใครสักคนก็เป็นเรื่องที่ดีใจนะ
แม้จะเศร้า แต่ก็มีความอบอุ่นที่หวนหนึ่ง... ฉันคิดว่าจะไม่ได้รู้สึกความอบอุ่นแบบนี้อีกแล้ว...
…ฟุ่ฟ่อ ดูเหมือนว่าการเฝ้าดูแบบนี้ก็ค่อนข้างสนุกสนานนะ
มีอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่า
พลังที่มหาศาล… ขอบคุณมาก
หืม ฉันเตรียมทุกอย่างให้คุณแล้ว ขอบคุณครับ
ของที่ท่านให้มา… ฉันจะเก็บไว้อย่างระมัดระวัง
อีกหนึ่งก้าว… ฉันจะสามารถก้าวไปข้างหน้าได้
ด้วยนี้ก็อีกหนึ่งครั้ง แสงก็ถูกเก็บเก่าไปแล้ว
แบบนี้...! ...ฉันสามารถสัญญาเฉพาะในครั้งต่อไปเท่านั้น
ฮ่า… ล้มเหลวแล้ว…
ขอให้ท่านมีชีวิตที่พอใจ